Varapunya Scottish Buddhist Society Helping Hands, Healing Hearts Easter Mains Cottage, Kinmundy
AB15 8RB
Venerable Sujan

Paul’s reflection on Meditation

PaulWhen I look back and reflect from my time, now and before, I see the pathway. I was taking a step forward into the unknown. Why was I here? What was I going to learn? I found myself asking many many questions? I didn’t know the people and not even the monks. However, I have a mother in law, who practices Buddhism and was a head teacher in a school in Thailand. So, she played a very big part in me coming to the Buddhist centre.

At the very beginning, we would practice sitting and walking meditation. It was very difficult. My balance with practising was all wrong. I found it difficult to do things when I slowed down myself. I was not used to with. My life was always on the move. I was not used to stopping. I was also not open minded about things like I am now.

At the beginning of walking practice, we have to take one step at a time. I thought what is the purpose of putting one foot in front of the other, one step at a time. However, as I progressed in practice my balance started to improve. I could feel my feet for the first time in my life ‘firmly on the ground’. I was completely grounded. My focus and awareness started to grow. I could bring these life skills into my environment. I became more skilled at the things that I do. At the workplace, I become more focused and aware, the same as putting one foot in front of the other, doing one thing at a time moment by moment.

The practise of sitting meditation was also difficult. I had great pain in the sitting position on the wooden floor with limited support. I had lots of thoughts coming and going. Unsettled and constant on the move. With the regular practice, I gradually gain stable mind and those problems become less important. I would see colours, purple, and orange and would ask the master what does orange or purple mean. There were also lots of outside things i.e. noises and distraction that would affect me. I was like a spinning top. However, one thing that did not change from then and now was joy and able to see changes. At the beginning, when I practiced meditation I would feel great difficult but result always joy and would start smiling. I knew then that if I kept doing, I would start seeing results. I know that change does not happen right away. It’s a process.

When I look at the meditation practice with the breath, I did not understand the breaths and the effect that it has on me and feelings. When I close my eyes to pay attention on the breath I could quickly think, this is boring. However, it is not just a breath. There are lots of things going on along with the breath. Arising and falling, inside sensations and energies coming and going. Also the elements of heat, water, air, and more within oneself as it is happening moment by moment. If I was to take the element of fire, for example, it could be that I am hot or emotions can come into play i.e. anger. Similarly, the air elements cools the body making me calmer. However, if you was to get stressed and panic, the breath would come shorter and you would become breathless.

There are many things that effect us as people, the mind, if not trained properly. I learn this skill at the centre. Constantly wandering from past thoughts and what might be in the future are the causes of many thoughts and problems in our life.

At the beginning, I was a terrible worrier and that caused me to be a nervous person. I had a very bad skin condition that was spread all over my body and left me in pain and discomfort. It was also very unsightly. I could not go swimming and enjoy many simple things that we take for granted in life. However in time, with the practice of meditation it made me mentally stronger and calmer. With the practice of meditation and medicine I have now over come my skin condition and am clear of it. Also having the understanding that time is a man made concept and that the time we have is only here and now has helped me to have my life in the present moment. I no longer worry about silly things that would have affected me in the past or present. I do not put time limits on myself as there is only here and now. I can’t change the past and future is now. A change is not up to me to force change. However, change will happen anyway. Change is all around us all the time. Everything that is conditioned is subject to change. So, we have to be mindful of this.

At the beginning, when I started to do the meditation I would get words coming through within my practice. They would be, for example, focus or concentration how did this link to the practice itself. I would start to look at these words in great detail and look at how these words could improve the practice. As the months and years moved forward more and more words would appear. So, we decided we would start at the beginning with all these words.

The first stage, zero, is the sitting position. This is the start of all pains in legs and all over the body. The next step is focus. It is important. What is the point of having a great mind without the power of attention to focus? It is a key for concentration. I needed concentration to hold the focus. Focus brings awareness and mindfulness. So, these words worked hand in hand together. As I began a greater understanding of the words and how it affected me within the practice, my meditation skills gradually progressed. I did a total of twenty nine words on my experiences with mindfulness meditation and topics on the words.

When I look back at some of the words, I could also relate to certain parts of my life which were difficult moments i.e. it is easy to write a topic on love however maybe not so easy to write a topic on forgiveness. If we have a great understanding of the causes and effects of suffering, it can help us as people and also help others.

Being involved in raising awareness and funds for good causes has generated compassion within ones self. When I use another word other than compassion let me use reflection. This year, the members of the centre were on the street collection for the earthquake appeal. We were raising funds for a noble cause. If I was to use the word reflection on this exercise it was to help generate love and kindness to others and to ourselves. Learning to give is learning to let go. It is a process and helps us to understand the nature of changing to many things within our life. We can all give away things in life that we do not want. However, giving away things that we are attached to is not easy; material or feelings. So, learning to give with our hearts is a start to healing our own hearts. That is why I began to understand the centre’s moto ‘helping hands healing hearts’.

These are some of the things that I have learned at the centre. Your experiences will be different from my experiences. However at the centre we all grow together and share our own experiences and help one another.

I would like to end my reflection by thanking Phra Ajarn Sujan and the other visiting monks at the Varapunya Meditation Centre, who have helped and shaped me as the person I am today, who have been helping me to understand. I would like to thank everyone who has supported me differently on this path, and also read or listen to my reflection. All there is left to say is if I can do it so can you.

Thank you


โดย พอล ดอว์สัน

เมื่อได้รำลึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาในตอนที่ฉันเรียนเรื่องการทำสมาธิในตอนเริ่มต้นก็ได้พบว่าฉันกำลังก้าวเดินไปทำความรู้จักกับสิ่งที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อน มีหลายๆคำถามผุดขึ้นมา เช่น “ฉันมาทำอะไรที่นี่” “ฉันไม่รู้จักพระสงฆ์และคนไทยเหล่านี้เลย” “ฉันจะได้อะไรจากการเรียนทำสมาธิ”

แต่ถึงกระนั้นก็ตามฉันได้เห็นแม่ของภรรยาที่มาพักอยู่ด้วยกับฉัน ไปสวดมนต์และนั่งสมาธิอยู่เป็นประจำทุกวัน แม่มีส่วนสำคัญทำให้ฉันมีความสนใจเรื่องการฝึกทำสมาธิ โดยตัวฉันเองเป็นคนที่มีงานยุ่ง และไม่ค่อยคุ้นเคยกับการทำ อะไรช้า ๆ หรือไม่ทำอะไรเลย ฉันพบว่าการฝึกทำสมาธิเป็นเรื่องยากและเมื่อได้รู้จักกับการทำสมาธิโดยเฉพาะการเดิน สมาธิบ่อยครั้งขึ้นก็ยิ่งพบว่าการเดินก้าวขาทีละก้าวและก้าวไปอย่างช้าๆนั้นช่างลำบากยิ่งนัก บ่อยครั้งที่ฉันเสียสมดุล และซวนเซไปเมื่อฝ่าเท้าข้างหนึ่งอยู่เหนือฝ่าเท้าอีกข้าง นั่นเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน แต่ฉันได้พยายาม ต่อไปจนพบว่าเมื่อฉันมีสมาธิมากพอก็จะสามารถควบคุมการทรงตัวและรับรู้ความเคลื่อนไหวทีละก้าวของขาและฝ่าเท้าได้ และในที่สุดฉันก็จะสามารถยืนได้อย่างมั่นคง

ณ เวลานั้นเป็นความรู้สึกครั้งแรกที่ฉันเริ่มค่อยๆเข้าใจถึงการควบคุมความคิดและกริยาที่ต้องไปพร้อมกัน การเดินทีละก้าวคือการทำทีละอย่าง การก้าวขาช้าๆสอนให้ฉันมีความระมัดระวัง ส่วนเรื่องการนั่งสมาธิเมื่อตอนเริ่ม ฝึกใหม่ๆ ฉันพบว่ามันช่างทรมานและเจ็บปวด การที่ต้องนั่งบนพื้นแข็งๆและนั่งทับขาตัวเองอยู่เป็นเวลานาน ฉันมี ความคิดผ่านเข้ามามากมายในขณะที่นั่งหลับตา ฉันพยายามฝึกฝนบ่อยขึ้นจนต่อมาวันหนึ่งในขณะที่นั่งทำสมาธิอยู่นั้น ฉันเริ่มรู้สึกถึงความสงบ และความเงียบสงัด จากวันนั้นเป็นต้นมาฉันไม่ได้ยินเสียงบ่นถึงความปวดเมื่อยของตัว เองอีกเลย และพบว่าฉันได้ลืมมันไปแล้วมันไม่สำคัญอะไรเลย

หลังจากการฝึกนั่งสมาธิอยู่พักใหญ่ฉันก็เริ่มเห็นแสงสีต่างๆเช่น สีม่วง สีเหลือง และในบางครั้งก็มีเสียงรบกวน แว่วผ่านเข้ามา ฉันสงสัยว่ามันคืออะไร ฉันรีบไปถามผู้รู้อย่างไรก็ตามผลลัพธ์ที่ได้จากการฝึกสมาธิในช่วงหลัง ๆ คือ ความอิ่มเอม จนบางครั้งฉันแอบอมยิ้มกับตัวเอง จากนั้นมาฉันเริ่มรู้ว่าถ้าฉันปฏิบัติ และฝึกฝนการทำสมาธิอย่างต่อเนื่อง มันจะเป็นผลดีกับฉันเอง

เมื่อพูดถึงประสบการณ์การฝึกสมาธิโดยการกำหนดลมหายใจ เรื่องนี้ในตอนแรกฉันคิดว่ามันช่างน่าเบื่อ เมื่อพระสอนให้หลับตาและกำหนดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ ฉันไม่ค่อยเข้าใจว่าการควบคุมลมหายใจจะเกี่ยวข้องอย่างไร กับการฝึกสมาธิ จนในวันหนึ่งฉันค้นพบด้วยตัวเองว่าการกำหนดลมหายใจก็เชื่อมโยงกับการควบคุมอารมณ์และ อากาศธาตุรอบๆตัวเราเช่นกัน เช่นเมื่อเวลาโกรธเราจะรู้สึกรุ่มร้อน หายใจติดขัด เมื่อเวลาสงบเราจะหายใจช้าและตัวจะ เย็นลง ดังนั้นการรู้จักฝึกกำหนดลมหายใจและการทำสมาธิแบบอื่นๆเป็นการฝึกให้เราเรียนรู้ตัวเอง และรู้จักที่จะควบคุมอารมณ์ไม่ให้มีผลกระทบในทางไม่ดีกับตัวเองและผู้อื่น

เมื่อพูดถึงเรื่องความเครียด ในอดีตเมื่อไม่นานมานี้ฉันมีปัญหากับเรื่องความเครียด ความวิตกกังวลอย่างหนัก ฉันไม่ค่อยรู้สึกตัวว่ามีความกดดัน เรื่องเล็กน้อยก็สามารถทำให้ฉันเครียดได้ จากสาเหตุนี้ทำให้ฉันเป็นโรคผิวหนัง อย่างรุนแรง ฉันไม่สามารถทำกิจกรรมทั่วไปอย่างเช่นคนอื่นๆได้ ฉันรู้สึกวุ่นวายใจและเจ็บปวดตลอดเวลา จนกระทั่ง เมื่อมาเริ่มฝึกทำสมาธิอย่างจริงจังและต่อเนื่องทำให้ฉันสามารถควบคุมตัวเองได้มากขึ้นและผนวกกับยาที่ได้รับจากการรักษา ตอนนี้ฉันมีอาการที่ดีขึ้นทั้งภายในจิตใจและภายนอกร่างกาย

ความเข้าใจเรื่องการทำสมาธิสอนให้ฉันรู้ว่าไม่ควรจะกังวลกับอะไรมากเกินไป ถ้าเราสามารถควบคุมจิตของเรา ให้อยู่กับตัวเรา อยู่กับสิ่งที่เราทำอยู่ในขณะนั้น เมื่อไหร่ที่รู้สึกกลัดกลุ้มก็ต้องรวบรวมสติให้มั่นและค่อย ๆ แก้ปัญหา ไปทีละอย่าง สมาธิสอนให้ฉันรู้ว่าปัญหาคือเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาและก็จะผ่านไป สมาธิสอนให้ฉันเข้าใจว่า ไม่มีอะไรหยุดอยู่กับที่ เมื่อเรียนเรื่องสมาธิและสติ จะมีคำหลายคำที่ถูกนำมาใช้อยู่บ่อยๆ เช่น การกำหนดรู้จุดศูนย์กลาง กำหนดรู้ตัวทั่ว พร้อม การกำหนดลมหายใจ การตั้งสมาธิ และอื่นๆเป็นต้น ฉันเริ่มค้นคว้า อ่านตำราต่างๆเพื่อต้องการรู้จักคำเหล่านั้น อย่างละเอียดด้วยคิดว่าคำเหล่านั้นจะช่วยให้ฉันเข้าถึงการฝึกสมาธิได้ดีขึ้น เวลาผ่านไปคำเหล่านั้นก็เพิ่มจำนวนมากขึ้น เช่น ความเมตตา ความเห็นใจผู้อื่น ความรักและปรารถนาดี การให้อภัย และการเสียสละ

วันหนึ่งพระอาจารย์สุชนก็มีความคิดว่าเราจะจัดกิจกรรมโดยนำคำเหล่านั่นมาสนทนากัน ทุกๆสัปดาห์ สัปดาห์ ละหนึ่งคำ ฉันเป็นผู้ช่วยรวบรวมข้อมูลให้พระอาจารย์ เราทำกิจกรรมนี้ไปได้ถึง 29 สัปดาห์ 29 คำ จำได้ว่าฉันสามารถ ยกตัวอย่างเปรียบเปรยเรื่องคำว่า “รัก” ได้ง่ายกว่าตัวอย่างเรื่องคำว่า “การให้อภัย” มากไปกว่านั้นฉันยังมีโอกาสได้ทำ กิจกรรมดีๆเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นร่วมกับทางสำนักสงฆ์ และเมื่อไม่นานมานี้ก็คือการเรี่ยไรปัจจัยเพื่อข่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวที่เนปาล เราทำได้สำเร็จอย่างที่ไม่ได้คาดหวังมาก่อน นั่นก็เป็นอีกตัวอย่างที่สอนฉันเรื่อง ความเมตตา ความรู้จักเผื่อแผ่และช่วยเหลือผู้อื่น สอนฉันถึงพลังของการให้ทั้งทางวัตถุและจิตใจ

เรื่องราวที่เล่ามาทั้งหมดนี้เป็นเพียงประสบการณ์ของฉัน อย่างไรก็ตามฉันหวังว่าทุกคนคงได้มีโอกาสเรียนรู้และแบ่งปันประสบการณ์การดีๆเพื่อช่วยเหลือสังคมและคนอื่นต่อไป ขอกราบขอบคุณพระอาจารย์สุชน รวมถึงพระสงฆ์รูปอื่นๆที่ได้สั่งสอน และขอขอบคุณเพื่อนผู้ร่วมทางธรรมที่ได้ชี้แนะและสนับสนุนให้ฉันมาได้ถึงทุกวันนี้ ฉันขอเป็นกำลังใจให้คนอื่น ๆ และหวังว่าท่านก็จะมีประการณ์ที่ดีเหมือนอย่างฉัน


Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen Varapunya Buddhist Society, Aberdeen

Donate Varapunya Buddhism Society

Tel: +44 (0)1224 632 557
Tel: +44 (0)794 921 9241
Contact Form

©2019 Varapunya Buddhist Society (Varapunya Meditation Centre) is a registered charity with the registration number SC043989.